Akademik MARK KRASNIQI
___________________________
Reagim kundër HALIL MATOSHIT
LE TA DIJE EVROPA MBARE - TASH E MBAS S'JEMI SHQIPETARE
Kështu këndon gjeli mbaje koshit, një këngë të re të Halil Matoshit
Për të na zhdukur si komb, Serbia e Greqia dhe kisha ortodokse e tyre, na kanë pagëzuar me emra të ndryshëm e jo si shqiptarë, por si Arnautë, Turq, Myslimanë, Jugosllavë, Arvanitas e tj., madje edhe si Shiftarë, Testerashë (Sharraxhinjë). Por jo si shqiptarët në Shqipëri, me të cilët, sipas politikës dhe përpjekjeve greko-sllave, nuk jemi një popull, një komb.
Por e gjithë kjo nuk është për të na habitur, sepse nga okupatori, nga armiku shekullor s’ke çka pret tjetër përveç dhunës e padrejtësisë nga çdo aspekt dhe në çdo rast. Megjithatë, ne kemi
qëndruar burrërisht, madje duke luftuar me fakte, me diplomaci, por edhe me armë në dorë, për të mbrojtur territoret tona etnike dhe emrin tonë etnik shqiptar, nën flamurin e lavdishëm kombëtar të heroit tonë të pavdekshëm, Gjergj Kastrioti – Skënderbe.
Këto pak fakte i di gjithkush prej nesh, por unë i përmenda vetëm për t’i lidhur me rastin e disa shkrimeve të zotëri Halil Matoshit, të cilin personalisht nuk e njoh, kështu që nuk kam kurrfarë raportesh me të, as pozitive, as negative. Por ky zotëri më ka motivuar të reagoja në disa shkrime të tija në gazetën ,,Koha Ditore’’, maj 2009, me 14 prill dhe 1 dhjetor 2010.
Zotëri Halil Matoshi shkruan se ne kosovarët nuk mund të kemi të njëjtin identitet kombëtar me shqiptarët e Shqipërisë, as me ata të diasporës së gjerë shqiptare, sepse ne duhet të jemi kosovarë e vetëm ata në Shqipëri shqiptarë. Sipas Z. Matoshit, edhe shqiptarët në Luginën e Preshevës duhet të quhen serbë, në Maqedoni - maqendonas, në diasporë gjithashtu: – zvicierianë, gjermanë, në Skandinavi etj., gjithashtu e gjithëqysh, por jo shqiptarë. A do të quhen edhe serbët e Kosovës kosovarë me kombësi? Madje, serbët në Republika Srpska nuk dinë si do të quheshin, ose hungarezët në Serbi dhe në Rumani e kështu me radhë. Atëherë nëse na mohohet identiteti ynë shqiptar, ne për të qenë shqiptarë, duhet të bashkohemi me Shqipërinë dhe minoriteti i vogël grek në jugun e saj, do të quhet shqiptar, e jo grekë e kështu me radhë. Kjo do të thotë se minoritetet në përgjithësi duhet ta braktisin përkatësinë kombëtare të tyre dhe të deklarohen se janë të kombësisë së popullit shumicë, emrin e të cilit e ka shteti i tij. Por Zotëri Ahtisari në rastin e Kosovës vepron krejtësisht në drejtim të kundërt. Ky zotëri i nderuar, në Pakon e vet të famshme, e cila është baza e Kushtetutës së Republikës së Kosovës, sajon ligje vetëm për të drejtat e minoriteteve etnike, përkatësisht për minoritetin serb, i cili nuk e njeh fare pavarësinë e Kosovës, por megjithatë i jep të drejta e privilegje të cilat nuk i ka asnjë minoritet etnik në botë. Nga ana tjetër, Ahtisari nuk i përmendë fare shqiptarët, të cilët kanë luftuar gjatë shekujve për ta krijuar këtë shtet. Por, këto ligje dhe kjo Kushtetutë, janë jetëshkurtër dhe duhet të zëvendësohen me ligje e Kushtetutë krejtësisht tjetër, në pajtim me sovranitetin e vërtetë e të plotë të shtetit.
Ky asimilim, siç e predikon Z. Matoshi, tash për tash i dhunshëm, mund të realizohet në Evropë pas një kohe shumë të gjatë, në kushte të volitshme demokratike, ekonomike dhe përgjithësisht shoqërore. E tillë tash është Amerika, përkatësisht SHBA-ja, ku gjatë shekujve pjesëtarët e popujve të ndryshëm e kanë kolonizuar Amerikën,janë asimiluar pas disa gjeneratave në një ,,etnikum’’ - qytetar, kështu që nuk ekziston një popull, ose komb shumicë, i cili do të ishte dominues mbi pakicat kombëtare. Zyrtarisht ekziston vetëm gjuha angleze, megjithëse kombet e ndryshme ende flasin, komunikojnë dhe kanë publikime të ndryshme në gjuhët e tyre, deri diku edhe traditën, zakonet e tyre. Kam parë në Uashington e në Nju – Jork varreza të përbashkëta, pa dallim feje e kombësie, megjithëse ende kishte shumë rrasa mermeri të varreve me shkrime hebraike, arabe, anglishte, e tjera, me simbole të feve të ndryshme. Të gjitha në nji ledinë, varr pranë varrit, në qetësi e në ,,rehati’’, pa kurrfarë problemesh.... Kur Evropa ,,të bëhet Amerikë’’, me kulturë, demokraci, ekonomi etj., pra, një shtet, ose union, federatë, apo konfederatë e shteteve, mbas një kohe të gjatë, ndoshta do të bëhet një unifikim i ngjashëm si në Amerikë. Por ky asimilim në Evropë do të vonohet, sepse çdo komb në Evropë ka kulturë, traditë, gjuhë e histori të vetën, të gjithë janë autoktonë me shekuj në Evropë, kështu që secili do ta ruajë identitetin e vet kombëtar. Amerika është kolonizuar me mërgimtarë të Evropës e të kontinenteve të tjera. Ne shqiptarët jemi popull autokton, më i lashtë në këtë pjesë të Evropës, dhe kemi kulturë, traditë, histori e gjuhë të posaçme, kështu që duam të jemi komb shqiptar edhe shumë shekuj. Prandaj teoria e Z.Matoshit as nuk duhet të përmendet fare, lere më të zbatohet qysh sot, me 28 Nëntor të vitit 2010. Tash kjo tendencë mund të kualifikohet madje edhe si tradhti. Tash për tash, vetëm nga ky aspekt mund të trajtohen shkrimet e qëndrimet e tilla siç janë këto të Z.. Halil Matoshit.
Zotëri Matoshi edhe festën tonë kombëtare, të njohur me ligjin e Kosovës si e tillë, e quan si prononcim politik. Ai e dënon ,,Vetëvendosjen’’, e cila ka stolisur kryeqytetin e Kosovës vetëm me flamuj kombëtarë të Skënderbeut. Unë mendoj se ,,Vetëvendosja’’ ka bërë shumë mirë që ka vepruar në këtë mënyrë, sepse 28 Nëntori është festë e madhe gjithëshqiptare e Flamurit tonë kombëtar. Flamuri i bukur kombëtar është simbol i bashkimit i të gjithë shqiptarëve kudo që janë në botë. Unë kam pasur kënaqësinë të shohë flamurin tonë kombëtar si valëvitej në çdo festë e gëzim familjar dhe manifestim kulturor shoqëror, gati në të gjitha shtetet e Evropës, në Amerikë dhe në Australi. Shqiptarët, pa dallim feje e krahine, përreth flamurit të bashkuar si vëllezër të një gjuhe e të një gjaku, nderonin këtë simbol tonin historik me të cilin identifikohen si shqiptarë.
Përdorimi i flamurit kombëtar nga shqiptarët e Kosovës, thotë. Z. Matoshi është vepër penale, sepse është ilegale, është përdhosje e ,,flamurit të huaj’’. Zotëri Matoshi harron se për këtë flamur shqiptarët gjatë shekujve kanë derdhur shumë gjak nga okupatori i huaj, sidomos nga serbët e grekët ortodoksë, por edhe nga maqedonët e malazezët. Rinia shqiptare, për këtë flamur është përjashtuar nga shkollat në Jugosllavi, është dergjur në kazamatet serbe, malazeze e maqedone, ka derdhur gjakun e vet dhe ka dhënë jetën për të. Më vjen shumë keq dhe shumë çudi, si mund të jetë një intelektual shqipfolës deri në këtë shkallë antishqiptar. I tillë është edhe psikopati i njohur, kryetari i socialistëve në Shqipëri, Edvin Rama, i cili, si kryetar i Bashkësisë së Tiranës, nuk ka lejuar të stolisej Tirana me 28 Nëntor me flamuj kombëtarë dhe me ndonjë manifestim kulturor. Ndoshta Halil Matoshi ka pasur urdhër nga ky majtist i Tiranës për të shkruar në këtë mënyrë për Festën e Flamurit tonë kombëtar. Nga ana tjetër, Matoshi nuk i përmendë fare serbët e Kosovës, të cilët në çdo rast e përdorin vetëm flamurin e Serbisë.
Përsa i përket identitetit kosovar në lidhje me disa ndryshime folklorike dhe linguistike, atëherë s’ka nevojë që të shqyrtohet ky dallim mes Kosovës e Shqipërisë, sepse dallime të tilla, të parëndësishme nga ky aspekt, kemi sa të duash edhe në Kosovë dhe në Maqedoni etj. Shumë zona etnografike në Kosovë dallohen njëra nga tjetra me kostumin kombëtar, me këngë dhe valle të tyre burimore, me theksin, apo shqiptimin e disa fjalëve, me ndonjë ,,adet’, madje, edhe me arkitekturën popullore etj. Por të gjitha kanë një identitet kombëtar, të gjitha zonat janë thjeshtë shqiptare,.siç janë mes nesh, po ashtu janë edhe në Shqipëri e kudo. Por kjo është vetëm pasuri e kulturës popullore, e jo etnitete etnike të veçuara. Në çdo shtet, në çdo popull ka dallime të tilla. Madje, ne kemi dy dialekte kryesore – toskërishten e gegërishten, por edhe fustanella e tirq prej zhguni me gajtana të zinj. Megjithatë, kemi gjuhën letrare të përbashkët, historinë, traditën, kulturën, gjakun dhe vetëdijen kombëtare shqiptare, e cila ka rëndësi të posaçme. Por kjo vetëdije kombëtare dikujt i mungon fare, zakonisht atyre shqipëfolsve me pedigire komuniste në Kosovë e në Shqipëri, të kamufluar si demokratë, socialistë, bile edhe si atdhetarë, të cilët i kanë ende në trurin e tyre buburrecat e kuq, kurse vetëdija e tyre kombëtare, qëllimi i vetëm i tyre është kolltuku i ministrave, i kryetarëve, drejtorëve etj., sidomos korrupsioni – hajnia, duke dëmtuar kështu shtetin, atdheun e tyre.
Ti zotëri filozof, ia lejoni vetës të drejtën për të qortuar, madje për të fyer, jo vetëm kosovarët, por edhe ambasadorin e nderuar të Shqipërisë në Kosovë, Dr. Islam Lauken, sepse ai nuk proteston me një notë zyrtare ndaj Qeverisë së Kosovës për përdorimin ,,ilegal’’ të flamurit të shtetit tij nga ana e shqiptarëve të Kosovës. Madje, shton ky biqim filozofi se ky ambasador nuk proteston kundër ,,Vetëvendosjes’’, (e cila e zbukuroi Prishtinën me flamuj kombëtarë) sepse ,,është i preokupuar me konstitucionin mental e jo me atë politik. Ai duket ka simpati për ilegalen e jo për legalen, ai parapëlqen patriotizmin romantik e jo atë ligjor’’... Kështu analizon ky analist i mençur punën e qëndrimet e ambasadorit të Shqipërisë. Populli thotë për dikë që mendon se është shumë i mendshëm: ,,Kaq din, e kaq flet’’, përkatësisht - nuk di asgjë, është injorant. Do t’ia shtoja kësaj edhe një tjetër thënje popullore dhe një latine, përkatësisht ,,Mos u ban çka s’je, e mos shit çka s’ke’’, dhe ,,Si takuises, filosofus manzises’’, shqip - ,,Sikur të kishe heshtur, do të mbeteshe filozof’’. Kjo porosi vlen për shumëkënd, por me këtë rast po ia kujtojmë zotëri Matoshit
Zotëri Matoshi, ambasadori i Shqipërisë në Kosovë, Dr. Islam Lauka, është diplomat i shkolluar dhe i njohur si i tillë, është intelektual i kualitetit të lartë kulturor, shkencor e letrar, është doktor i shkencave juridike, është njëri me përvojë profesionale, një nga shefat në Ministrinë e Punëve të Jashtme në Tiranë, është njeri shumë i ndershëm, inteligjent dhe racional në mendimet e veprimet profesionale të tij, është patriot i vërtetë, demokrat pa hile, me ndjenja të larta të përgjegjësisë ndaj detyrës së ndershme që i është besuar nga Kryeministri shumë i suksesshëm në përpjekjet e tij për ndryshimin e gjithanshëm pozitiv të Republikës së Shqipërisë, Dr. Sali Berisha. Në këto përpjekje shumë të suksesshme të tij, Kryeministri Berisha e ka krah të djathtë edhe ambasadorin e nderuar Dr. Islam Lauken.
Zotëri Matoshi, ti me qëndrimet e shkruara tuajat po tregon se je tepër i vogël për të vlerësuar dhe shvlerësuar ambasadorin e Shqipërisë, Dr. Islam Lauken. Madje, unë do të thosha se ti nuk je as hija e tij në planin intelektual, kurse në planin kombëtar duket se je vetëm një buburrec i kuq. Ti përpiqesh të tregohesh i mençur, i dijshëm, duke përdorur sa më shumë citate të autorëve të huaj .Por ato nuk kanë lidhje me situatën aktuale specifike të Kosovës.
Ti përpiqesh të tregohesh si një analist, apo filozof i mirëfilltë, por shkrimet tuaja tregojnë se e ke vendin diku afër derës, e jo në ballë të oxhakut, siç pretendon ti. Në Kosovë ,,analistët’’ janë shtuar si këpurdhat pas shiut. Por këpurdha ka edhe helmuese dhe aso të mira që i përdorim si ushqim. Ti me shkrimet tuaja antikombëtare, antishqiptare, ke vendin në kategorinë e atyre këpurdhave që s’i ha pazari, që askush s’i vë në tenxhere, as në fultere. Këto epitete do të ishin pa vend sikur ti mos ishe kundër bashkimit dhe flamurit tonë kombëtar. Për ty bashkimi kombëtar shqiptar qenka vetëm ëndërr romantike dhe rrezik i madh, sepse nuk u pëlqen fqinjëve tanë grekë e sllavë, të cilët i mbajnë në robëri trojet tona historike dhe etnike dhe një pjesë shumë të madhe të popullit shqiptar, i cili atje diskriminohet, shkelet nga çdo aspekt nga regjimet antishqiptare, sidomos në Çamërinë shqiptare në Greqi. Siç shihet nga trajtimi yt i problemit kombëtar shqiptar, po pajtohesh me këtë situatë, me robërinë e trojeve dhe të popullit tonë. Unë mendoj se asnjë popull, madje as individi, kurrë nuk duhet të pajtohet me padrejtësinë, madje, me robërinë kombëtare në asnjë mënyrë. Por gjithashtu mendoj se në kushtet tona aktuale kjo padrejtësi historike, të cilën na kanë imponuar fqinjët tanë, me bekimin e diplomacisë evropiane të shekullit 19 e 20, patjetër duhet të korrigjohet në mënyrë diplomatike, paqësore, ndoshta në kuader të proceseve integruese bashkëkohore evro-atlantike, pa ndikimin e okupatorëve të trojeve tona dhe me ndikimin dominues të Shteteve të Bashkuara të Amerikës e të aleatëve të tyre evropianë. Ne nuk kërkojmë asnjë pëllëmbë të viseve të huaja. Ne kërkojmë vetëm atë që është e jona, madje, në mënyrë paqësore, diplomatike, pa armë. Arma jonë më e fuqishme është drejtësia. Kjo është e drejtë e jona, por edhe interesi i paqes së qëndrueshme në këtë pjesë të Evropës. Unë këtë e kam thënë publikisht shumë qartë para 20 vjetëve për opinionin jugosllav, në gazetën më të madhe të Jugosllavisë, ,,Borba’’ me 16 mars 1993, madje, me titull të dalluar “Nuk ka paqe në Ballkan, pa vetëvendosjen e shqiptarëve!”.
Zotëri Mattoshi, ti ke ambicie karrieriste që të dalësh në shesh si intelektual, politikan, dijetar e shkencëtar i madh. Mendoj se kjo, në përgjithësi, nuk ka asgjë të keqe. Por në rastin konkret, kur ti përpiqesh ta mbërrish këtë qëllim në dëmin e popullit shqiptar, pjesëtar i të cilit ndoshta je edhe ti, kjo është tepër e pandershme. Mos bjerë nën ndikimin e Edvin Ramës dhe të socialistëve të tij, të cilët në luftë të pandershme për pushtet, për kulltuket, duan ta shkatërrojnë pushtetin, qeverinë aktuale demokratike dhe parlamentin, gjithashtu demokratik dhe të suksesshëm, duke penguar kështu procesin e inkuadrimit të Shqipërisë në institucione të ndryshme evro-atlantike. Ne jemi në situatë tjetër. Ne, para së gjithash, duhet të përpiqemi ta kemi shtetin sovran brenda kufijve të caktuar të tij, siç e kemi proklamuar pavarësinë e tij dhe siç na ka njohur faktori ndërkombëtar. Këtë rrugë duhet ta ndjekim tash, pa kombinime me të drejtën e bashkimit kombëtar. Kur të stabilizohemi si shtet, me ndihmën e faktorit ndërkombëtar, do t’i zgjidhim problemet aktuale dhe ato të ardhshmet në mënyrë paqësore, diplomatike, por gjithsesi me drejtësi, me korrigjimin e padrejtësive në të kaluarën. Por me asnjë kusht kurrë nuk do të heqim dorë nga e drejta e vetëvendosjes, nga e drejta njerëzore që të jemi gjithmonë çka kemi qenë e çka jemi sot – popull shqiptar demokratik, tolerant, paqedashës, bujar,besnik, konstruktiv e human, i ndershëm nga çdo aspekt.
Ti, zotëri Halil Matoshi, me shokë të tu shqipfolës, mund të deklaroheni kinezë e çerkezë , polakë e zezakë, si të doni. Por ne kosovarët betohemi: ,,Le ta dijë Evropa mbarë, do të qëndrojmë gjithmonë shqiptarë, nën flamurin tonë kombëtar’’!
Për të na zhdukur si komb, Serbia e Greqia dhe kisha ortodokse e tyre, na kanë pagëzuar me emra të ndryshëm e jo si shqiptarë, por si Arnautë, Turq, Myslimanë, Jugosllavë, Arvanitas e tj., madje edhe si Shiftarë, Testerashë (Sharraxhinjë). Por jo si shqiptarët në Shqipëri, me të cilët, sipas politikës dhe përpjekjeve greko-sllave, nuk jemi një popull, një komb.
Por e gjithë kjo nuk është për të na habitur, sepse nga okupatori, nga armiku shekullor s’ke çka pret tjetër përveç dhunës e padrejtësisë nga çdo aspekt dhe në çdo rast. Megjithatë, ne kemi
qëndruar burrërisht, madje duke luftuar me fakte, me diplomaci, por edhe me armë në dorë, për të mbrojtur territoret tona etnike dhe emrin tonë etnik shqiptar, nën flamurin e lavdishëm kombëtar të heroit tonë të pavdekshëm, Gjergj Kastrioti – Skënderbe.
Këto pak fakte i di gjithkush prej nesh, por unë i përmenda vetëm për t’i lidhur me rastin e disa shkrimeve të zotëri Halil Matoshit, të cilin personalisht nuk e njoh, kështu që nuk kam kurrfarë raportesh me të, as pozitive, as negative. Por ky zotëri më ka motivuar të reagoja në disa shkrime të tija në gazetën ,,Koha Ditore’’, maj 2009, me 14 prill dhe 1 dhjetor 2010.
Zotëri Halil Matoshi shkruan se ne kosovarët nuk mund të kemi të njëjtin identitet kombëtar me shqiptarët e Shqipërisë, as me ata të diasporës së gjerë shqiptare, sepse ne duhet të jemi kosovarë e vetëm ata në Shqipëri shqiptarë. Sipas Z. Matoshit, edhe shqiptarët në Luginën e Preshevës duhet të quhen serbë, në Maqedoni - maqendonas, në diasporë gjithashtu: – zvicierianë, gjermanë, në Skandinavi etj., gjithashtu e gjithëqysh, por jo shqiptarë. A do të quhen edhe serbët e Kosovës kosovarë me kombësi? Madje, serbët në Republika Srpska nuk dinë si do të quheshin, ose hungarezët në Serbi dhe në Rumani e kështu me radhë. Atëherë nëse na mohohet identiteti ynë shqiptar, ne për të qenë shqiptarë, duhet të bashkohemi me Shqipërinë dhe minoriteti i vogël grek në jugun e saj, do të quhet shqiptar, e jo grekë e kështu me radhë. Kjo do të thotë se minoritetet në përgjithësi duhet ta braktisin përkatësinë kombëtare të tyre dhe të deklarohen se janë të kombësisë së popullit shumicë, emrin e të cilit e ka shteti i tij. Por Zotëri Ahtisari në rastin e Kosovës vepron krejtësisht në drejtim të kundërt. Ky zotëri i nderuar, në Pakon e vet të famshme, e cila është baza e Kushtetutës së Republikës së Kosovës, sajon ligje vetëm për të drejtat e minoriteteve etnike, përkatësisht për minoritetin serb, i cili nuk e njeh fare pavarësinë e Kosovës, por megjithatë i jep të drejta e privilegje të cilat nuk i ka asnjë minoritet etnik në botë. Nga ana tjetër, Ahtisari nuk i përmendë fare shqiptarët, të cilët kanë luftuar gjatë shekujve për ta krijuar këtë shtet. Por, këto ligje dhe kjo Kushtetutë, janë jetëshkurtër dhe duhet të zëvendësohen me ligje e Kushtetutë krejtësisht tjetër, në pajtim me sovranitetin e vërtetë e të plotë të shtetit.
Ky asimilim, siç e predikon Z. Matoshi, tash për tash i dhunshëm, mund të realizohet në Evropë pas një kohe shumë të gjatë, në kushte të volitshme demokratike, ekonomike dhe përgjithësisht shoqërore. E tillë tash është Amerika, përkatësisht SHBA-ja, ku gjatë shekujve pjesëtarët e popujve të ndryshëm e kanë kolonizuar Amerikën,janë asimiluar pas disa gjeneratave në një ,,etnikum’’ - qytetar, kështu që nuk ekziston një popull, ose komb shumicë, i cili do të ishte dominues mbi pakicat kombëtare. Zyrtarisht ekziston vetëm gjuha angleze, megjithëse kombet e ndryshme ende flasin, komunikojnë dhe kanë publikime të ndryshme në gjuhët e tyre, deri diku edhe traditën, zakonet e tyre. Kam parë në Uashington e në Nju – Jork varreza të përbashkëta, pa dallim feje e kombësie, megjithëse ende kishte shumë rrasa mermeri të varreve me shkrime hebraike, arabe, anglishte, e tjera, me simbole të feve të ndryshme. Të gjitha në nji ledinë, varr pranë varrit, në qetësi e në ,,rehati’’, pa kurrfarë problemesh.... Kur Evropa ,,të bëhet Amerikë’’, me kulturë, demokraci, ekonomi etj., pra, një shtet, ose union, federatë, apo konfederatë e shteteve, mbas një kohe të gjatë, ndoshta do të bëhet një unifikim i ngjashëm si në Amerikë. Por ky asimilim në Evropë do të vonohet, sepse çdo komb në Evropë ka kulturë, traditë, gjuhë e histori të vetën, të gjithë janë autoktonë me shekuj në Evropë, kështu që secili do ta ruajë identitetin e vet kombëtar. Amerika është kolonizuar me mërgimtarë të Evropës e të kontinenteve të tjera. Ne shqiptarët jemi popull autokton, më i lashtë në këtë pjesë të Evropës, dhe kemi kulturë, traditë, histori e gjuhë të posaçme, kështu që duam të jemi komb shqiptar edhe shumë shekuj. Prandaj teoria e Z.Matoshit as nuk duhet të përmendet fare, lere më të zbatohet qysh sot, me 28 Nëntor të vitit 2010. Tash kjo tendencë mund të kualifikohet madje edhe si tradhti. Tash për tash, vetëm nga ky aspekt mund të trajtohen shkrimet e qëndrimet e tilla siç janë këto të Z.. Halil Matoshit.
Zotëri Matoshi edhe festën tonë kombëtare, të njohur me ligjin e Kosovës si e tillë, e quan si prononcim politik. Ai e dënon ,,Vetëvendosjen’’, e cila ka stolisur kryeqytetin e Kosovës vetëm me flamuj kombëtarë të Skënderbeut. Unë mendoj se ,,Vetëvendosja’’ ka bërë shumë mirë që ka vepruar në këtë mënyrë, sepse 28 Nëntori është festë e madhe gjithëshqiptare e Flamurit tonë kombëtar. Flamuri i bukur kombëtar është simbol i bashkimit i të gjithë shqiptarëve kudo që janë në botë. Unë kam pasur kënaqësinë të shohë flamurin tonë kombëtar si valëvitej në çdo festë e gëzim familjar dhe manifestim kulturor shoqëror, gati në të gjitha shtetet e Evropës, në Amerikë dhe në Australi. Shqiptarët, pa dallim feje e krahine, përreth flamurit të bashkuar si vëllezër të një gjuhe e të një gjaku, nderonin këtë simbol tonin historik me të cilin identifikohen si shqiptarë.
Përdorimi i flamurit kombëtar nga shqiptarët e Kosovës, thotë. Z. Matoshi është vepër penale, sepse është ilegale, është përdhosje e ,,flamurit të huaj’’. Zotëri Matoshi harron se për këtë flamur shqiptarët gjatë shekujve kanë derdhur shumë gjak nga okupatori i huaj, sidomos nga serbët e grekët ortodoksë, por edhe nga maqedonët e malazezët. Rinia shqiptare, për këtë flamur është përjashtuar nga shkollat në Jugosllavi, është dergjur në kazamatet serbe, malazeze e maqedone, ka derdhur gjakun e vet dhe ka dhënë jetën për të. Më vjen shumë keq dhe shumë çudi, si mund të jetë një intelektual shqipfolës deri në këtë shkallë antishqiptar. I tillë është edhe psikopati i njohur, kryetari i socialistëve në Shqipëri, Edvin Rama, i cili, si kryetar i Bashkësisë së Tiranës, nuk ka lejuar të stolisej Tirana me 28 Nëntor me flamuj kombëtarë dhe me ndonjë manifestim kulturor. Ndoshta Halil Matoshi ka pasur urdhër nga ky majtist i Tiranës për të shkruar në këtë mënyrë për Festën e Flamurit tonë kombëtar. Nga ana tjetër, Matoshi nuk i përmendë fare serbët e Kosovës, të cilët në çdo rast e përdorin vetëm flamurin e Serbisë.
Përsa i përket identitetit kosovar në lidhje me disa ndryshime folklorike dhe linguistike, atëherë s’ka nevojë që të shqyrtohet ky dallim mes Kosovës e Shqipërisë, sepse dallime të tilla, të parëndësishme nga ky aspekt, kemi sa të duash edhe në Kosovë dhe në Maqedoni etj. Shumë zona etnografike në Kosovë dallohen njëra nga tjetra me kostumin kombëtar, me këngë dhe valle të tyre burimore, me theksin, apo shqiptimin e disa fjalëve, me ndonjë ,,adet’, madje, edhe me arkitekturën popullore etj. Por të gjitha kanë një identitet kombëtar, të gjitha zonat janë thjeshtë shqiptare,.siç janë mes nesh, po ashtu janë edhe në Shqipëri e kudo. Por kjo është vetëm pasuri e kulturës popullore, e jo etnitete etnike të veçuara. Në çdo shtet, në çdo popull ka dallime të tilla. Madje, ne kemi dy dialekte kryesore – toskërishten e gegërishten, por edhe fustanella e tirq prej zhguni me gajtana të zinj. Megjithatë, kemi gjuhën letrare të përbashkët, historinë, traditën, kulturën, gjakun dhe vetëdijen kombëtare shqiptare, e cila ka rëndësi të posaçme. Por kjo vetëdije kombëtare dikujt i mungon fare, zakonisht atyre shqipëfolsve me pedigire komuniste në Kosovë e në Shqipëri, të kamufluar si demokratë, socialistë, bile edhe si atdhetarë, të cilët i kanë ende në trurin e tyre buburrecat e kuq, kurse vetëdija e tyre kombëtare, qëllimi i vetëm i tyre është kolltuku i ministrave, i kryetarëve, drejtorëve etj., sidomos korrupsioni – hajnia, duke dëmtuar kështu shtetin, atdheun e tyre.
Ti zotëri filozof, ia lejoni vetës të drejtën për të qortuar, madje për të fyer, jo vetëm kosovarët, por edhe ambasadorin e nderuar të Shqipërisë në Kosovë, Dr. Islam Lauken, sepse ai nuk proteston me një notë zyrtare ndaj Qeverisë së Kosovës për përdorimin ,,ilegal’’ të flamurit të shtetit tij nga ana e shqiptarëve të Kosovës. Madje, shton ky biqim filozofi se ky ambasador nuk proteston kundër ,,Vetëvendosjes’’, (e cila e zbukuroi Prishtinën me flamuj kombëtarë) sepse ,,është i preokupuar me konstitucionin mental e jo me atë politik. Ai duket ka simpati për ilegalen e jo për legalen, ai parapëlqen patriotizmin romantik e jo atë ligjor’’... Kështu analizon ky analist i mençur punën e qëndrimet e ambasadorit të Shqipërisë. Populli thotë për dikë që mendon se është shumë i mendshëm: ,,Kaq din, e kaq flet’’, përkatësisht - nuk di asgjë, është injorant. Do t’ia shtoja kësaj edhe një tjetër thënje popullore dhe një latine, përkatësisht ,,Mos u ban çka s’je, e mos shit çka s’ke’’, dhe ,,Si takuises, filosofus manzises’’, shqip - ,,Sikur të kishe heshtur, do të mbeteshe filozof’’. Kjo porosi vlen për shumëkënd, por me këtë rast po ia kujtojmë zotëri Matoshit
Zotëri Matoshi, ambasadori i Shqipërisë në Kosovë, Dr. Islam Lauka, është diplomat i shkolluar dhe i njohur si i tillë, është intelektual i kualitetit të lartë kulturor, shkencor e letrar, është doktor i shkencave juridike, është njëri me përvojë profesionale, një nga shefat në Ministrinë e Punëve të Jashtme në Tiranë, është njeri shumë i ndershëm, inteligjent dhe racional në mendimet e veprimet profesionale të tij, është patriot i vërtetë, demokrat pa hile, me ndjenja të larta të përgjegjësisë ndaj detyrës së ndershme që i është besuar nga Kryeministri shumë i suksesshëm në përpjekjet e tij për ndryshimin e gjithanshëm pozitiv të Republikës së Shqipërisë, Dr. Sali Berisha. Në këto përpjekje shumë të suksesshme të tij, Kryeministri Berisha e ka krah të djathtë edhe ambasadorin e nderuar Dr. Islam Lauken.
Zotëri Matoshi, ti me qëndrimet e shkruara tuajat po tregon se je tepër i vogël për të vlerësuar dhe shvlerësuar ambasadorin e Shqipërisë, Dr. Islam Lauken. Madje, unë do të thosha se ti nuk je as hija e tij në planin intelektual, kurse në planin kombëtar duket se je vetëm një buburrec i kuq. Ti përpiqesh të tregohesh i mençur, i dijshëm, duke përdorur sa më shumë citate të autorëve të huaj .Por ato nuk kanë lidhje me situatën aktuale specifike të Kosovës.
Ti përpiqesh të tregohesh si një analist, apo filozof i mirëfilltë, por shkrimet tuaja tregojnë se e ke vendin diku afër derës, e jo në ballë të oxhakut, siç pretendon ti. Në Kosovë ,,analistët’’ janë shtuar si këpurdhat pas shiut. Por këpurdha ka edhe helmuese dhe aso të mira që i përdorim si ushqim. Ti me shkrimet tuaja antikombëtare, antishqiptare, ke vendin në kategorinë e atyre këpurdhave që s’i ha pazari, që askush s’i vë në tenxhere, as në fultere. Këto epitete do të ishin pa vend sikur ti mos ishe kundër bashkimit dhe flamurit tonë kombëtar. Për ty bashkimi kombëtar shqiptar qenka vetëm ëndërr romantike dhe rrezik i madh, sepse nuk u pëlqen fqinjëve tanë grekë e sllavë, të cilët i mbajnë në robëri trojet tona historike dhe etnike dhe një pjesë shumë të madhe të popullit shqiptar, i cili atje diskriminohet, shkelet nga çdo aspekt nga regjimet antishqiptare, sidomos në Çamërinë shqiptare në Greqi. Siç shihet nga trajtimi yt i problemit kombëtar shqiptar, po pajtohesh me këtë situatë, me robërinë e trojeve dhe të popullit tonë. Unë mendoj se asnjë popull, madje as individi, kurrë nuk duhet të pajtohet me padrejtësinë, madje, me robërinë kombëtare në asnjë mënyrë. Por gjithashtu mendoj se në kushtet tona aktuale kjo padrejtësi historike, të cilën na kanë imponuar fqinjët tanë, me bekimin e diplomacisë evropiane të shekullit 19 e 20, patjetër duhet të korrigjohet në mënyrë diplomatike, paqësore, ndoshta në kuader të proceseve integruese bashkëkohore evro-atlantike, pa ndikimin e okupatorëve të trojeve tona dhe me ndikimin dominues të Shteteve të Bashkuara të Amerikës e të aleatëve të tyre evropianë. Ne nuk kërkojmë asnjë pëllëmbë të viseve të huaja. Ne kërkojmë vetëm atë që është e jona, madje, në mënyrë paqësore, diplomatike, pa armë. Arma jonë më e fuqishme është drejtësia. Kjo është e drejtë e jona, por edhe interesi i paqes së qëndrueshme në këtë pjesë të Evropës. Unë këtë e kam thënë publikisht shumë qartë para 20 vjetëve për opinionin jugosllav, në gazetën më të madhe të Jugosllavisë, ,,Borba’’ me 16 mars 1993, madje, me titull të dalluar “Nuk ka paqe në Ballkan, pa vetëvendosjen e shqiptarëve!”.
Zotëri Mattoshi, ti ke ambicie karrieriste që të dalësh në shesh si intelektual, politikan, dijetar e shkencëtar i madh. Mendoj se kjo, në përgjithësi, nuk ka asgjë të keqe. Por në rastin konkret, kur ti përpiqesh ta mbërrish këtë qëllim në dëmin e popullit shqiptar, pjesëtar i të cilit ndoshta je edhe ti, kjo është tepër e pandershme. Mos bjerë nën ndikimin e Edvin Ramës dhe të socialistëve të tij, të cilët në luftë të pandershme për pushtet, për kulltuket, duan ta shkatërrojnë pushtetin, qeverinë aktuale demokratike dhe parlamentin, gjithashtu demokratik dhe të suksesshëm, duke penguar kështu procesin e inkuadrimit të Shqipërisë në institucione të ndryshme evro-atlantike. Ne jemi në situatë tjetër. Ne, para së gjithash, duhet të përpiqemi ta kemi shtetin sovran brenda kufijve të caktuar të tij, siç e kemi proklamuar pavarësinë e tij dhe siç na ka njohur faktori ndërkombëtar. Këtë rrugë duhet ta ndjekim tash, pa kombinime me të drejtën e bashkimit kombëtar. Kur të stabilizohemi si shtet, me ndihmën e faktorit ndërkombëtar, do t’i zgjidhim problemet aktuale dhe ato të ardhshmet në mënyrë paqësore, diplomatike, por gjithsesi me drejtësi, me korrigjimin e padrejtësive në të kaluarën. Por me asnjë kusht kurrë nuk do të heqim dorë nga e drejta e vetëvendosjes, nga e drejta njerëzore që të jemi gjithmonë çka kemi qenë e çka jemi sot – popull shqiptar demokratik, tolerant, paqedashës, bujar,besnik, konstruktiv e human, i ndershëm nga çdo aspekt.
Ti, zotëri Halil Matoshi, me shokë të tu shqipfolës, mund të deklaroheni kinezë e çerkezë , polakë e zezakë, si të doni. Por ne kosovarët betohemi: ,,Le ta dijë Evropa mbarë, do të qëndrojmë gjithmonë shqiptarë, nën flamurin tonë kombëtar’’!
P.S Ky regim i është drejtuar gazetës "Koha Ditore" por redaksia nuk e ka botuar prandaj i drejtohem për botim gazetës kombëtare "Bota sot" - Autori
Botuar ne 2011
